Arnulf van Karinthië.

Arnulf van Karinthië

Voor een overzicht van de stamboom van de Karolingen: click hier

Arnulf van Karinthië, koning later keizer, wordt omstreeks het jaar 850 geboren als onwettige zoon van koning Carloman en Liutwindis (van onbekende afkomst). Hij is een neef van Karel III 'de Dikke'. Als Karel 'de Dikke' in 887 wordt afgezet volgt Arnulf van Karinthië hem op als Koning van Oost-Franken.

Ook Arnulf kent opvolgingsproblemen. Bij gebrek aan een wettige opvolger vraagt hij in 889 op een rijkslanddag in Forchheim zijn beide bastaardzonen, Zwentibold (geboren. ca. 870 uit zijn relatie met Winburg) en Ratold (geboortedatum en moeder onbekend), als opvolgers in Oost-Franken te erkennen. Ondanks tegenwerking van de adel krijgt hij het voor elkaar dat het rijk onder beiden zou worden verdeeld. Er volgt erkenning, maar de verzamelde heren wensen wel mee te regeren. De adel stelt ook als voorwaarde dat, als er alsnog een wettige zoon geboren zou worden, de regeling aangepast moest worden. Arnulf trouwt in 888 met de achttien jaar jongere Konradijnse Oda, dochter van graaf Berengar van Hessengouw. In 893 wordt de zo vurig gewenste wettelijke erfopvolger alsnog geboren: Lodewijk (IV) 'het Kind'.

Eén van de belangrijkste wapenfeiten van Arnulf van Karinthië is dat hij in 892 een einde maakt aan de overheersing van de Noormannen door ze bij Leuven te verslaan. De meeste Noormannen trokken daarna zich terug tot Boulogne. Anderen bleven echter, integreerden en vermengden zich met de autochtone bevolking.

Ondanks het feit dat er in 893 een wettige erfopvolger geboren werd, zet Arnulf in 895 zijn volwassen bastaardzoon Zwentibold in Lotharingen op de troon. Hij wordt in 895 gekroond als koning van Lotharingen. In datzelfde jaar helpt Zwentibold hertog Odo van Parijs het west-frankische koninkrijk te veroveren op Karel III . Een strijd zonder onmiddellijk succes, waarop Karel III op zijn beurt in 895 en 896 Lotharingen binnenvalt. Zwentibold maakt als koning van Lotharingen twee belangrijke fouten: de eerste is de confisquatie van de graafschappen van de broers Matfried (IV) en Gerhard van Gulikgouw. In 898 maakt hij een tweede fout door Reginar (I) 'Langhals', zijn machtigste graaf plotseling als raad af te zetten ten gunste van de inmiddels in ere herstelde Gerhard van Gulikgouw. Reginar komt meteen in opstand en verschanst zich in Durfos aan de oevers van de Maas. Een strafexpeditie naar Reginar en zijn Lotharingse trawanten loopt op een fiasco uit, wegens de ontoegankelijkheid van het gebied. Na de misluke belegering loopt Reginar over naar Karel III 'de Eenvoudige' Koning van West Franken en belooft hem trouw. Reginar I trouwt met Karel III's zuster Ermentrud en verleidt Karel III om Lotharingen binnen te vallen. Ook deze expeditie is niet beslissend.

Keizer Arnulf van Karinthië overlijdt d.d. 8 december 899 te Ratisbonne (Regensburg). Hij wordt begraven te Saint-Emmeran. Zonder de bescherming van zijn vader is Zwentibold 'aangeschoten wild'. Al zijn graven (leenmannen) laten hem in de steek, waarop de Lotharingse adel, met Reginar I voorop, de dan zevenjarige erfopvolger Lodewijk IV 'het Kind' uitnodigt om koning van Lotharingen te worden. 13 augustus 990 sterf Zwentibold bij een poging om zijn verloren koninkrijk terug te krijgen, in een veldslag aan de Maas bij Susteren. Hij werd begraven in de abdij van Echternach.

Bronnen: