Wat zou je in Nederland allemaal niet kunnen doen als het weer het toeliet. Over wat voor weer hebben we het eigenlijk? Voor het rijden met de laatste telg uit ons aller Rimini maakt het niet uit. Dit heeft alles te maken met uitstraling. Deze meid heeft dat zeker en elke keer als je haar ziet staan hoor je haar fluisteren: "neem me, neem me" De dame in kwestie is ....

de charmante db4 
 

Klassieke lijnen en eenvoudige kleurstelling gevat om het frame van de Mantra (db3) vormen een oogstrelend geheel. Tekenen en ontwerpen is iets wat de Italianen toch altijd al leuk hebben gekund. Met een zit die minder extreem is dan z'n voorloper, de db2 is het goed vertoeven op dit juweeltje. De korte wielbasis maakt dat je minder op de fiets ligt dan het uiterlijk zou doen vermoeden. Met een zithoogte van 80cm boven NAP en lekker geplaatste voetsteuntjes is het allemaal zeer comfortabel te noemen. Het zadel zit, ook op lange afstanden, voortreffelijk. Leuk detail is dat deze keer je vriendin (of vriend) lekker niet achterop kan. De kuip geeft voldoende bescherming maar houdt je toch niet helemaal droog als je in de stromende zeikregen rijdt. Om droog te blijven zijn andere stroomlijnen ontworpen en die hebben ze auto genoemd. De tellers zijn prima afleesbaar en zelfs de controlelampjes vallen op als ze gaan branden.(vooral die van de benzine) En de spiegels? Dat zijn die dingen die als je ze wilt gebruiken eerst je arm omhoog moet doen of inklappen. Bij juist gebruik kunnen ze handig zijn. Ik kijk toch liever nog maar een keertje extra achterom. Wat ik zelf erg fraai vind is het kontje met achterlicht. Over het kontje van de 916 is veel geschreven maar deze doet er niet voor onder.
 

Machinekamer                             
 

Het zou geen volbloed zijn als er geen Italiaans ronkend stukje techniek onder hing. De keus is wederom gevallen op het alom befaamde Ducati 900 blok. Maar de jongens uit Rimini kennende moest er toch nog wat aan versleuteld worden. Het zal wel macht der gewoonte zijn. Bologna monteert carburators(900ss), Rimini sloopt het er weer af en zet er injectie voor in de plaats (db2). Bologna dacht : prima, monteren we injectie (nieuwe 900ss). Rimini sloopt het er weer af en zet er carburateurs voor in de plaats. Wat als Bologna carburateurs en injectie monteert....Met het blok zelf is niks mis, trekkracht over het gehele gebied met als extra saus het stukje tussen de 7000 en 9000 tpm. Het stampwerk ligt tussen de 5 en 6000 tpm en gaat gepaard met een jofel tot zeer sympathiek geluid.
 

Rollend materieel
 

Al dit moois is opgehangen in het al genoemde frame van de db3 die al in 1995 het levenslicht zag. Lekker strak vakwerkframe van ovale aluminium pijp, wat naast licht (5 kg) ook zeer stijf is. Een balhoofdhoek van 23met daarin gehangen een volledig instelbare Paioli Ø 43mm geeft een naloop van 91 mm. Met een wielbasis van 1370 mm levert dit een gemakkelijk en zeer strak sturende fiets op. Achter is ook een Paioli gemonteerd en had volgens de boeken een öhlins moeten zijn. Misschien konden ze dit prijstechnisch niet bolwerken. Fraaie Antera wielen met Pirelli Dragon schoeisel met voor een dame flinke maten. 120/70 voor en 180/55 achter. Zonder tankinhoud van 20 liter weegt zij slechts 165 kg schoon aan de haak. Slank toch...? Om dit geweld allemaal in bedwang te houden is gekozen voor Brembo. 2 schijven voor van 320 mm en een schijf achter van 230 mm. Al met al niks mis mee.


 

Oh ja, het rijden

Tja, wat moet ik daar nu van zeggen. Heerlijk verfrissend en toch een tikkeltje onbeschaamd met een fruitige afdronk of zoiets. Dus m.a.w. stuurt als een scheermes van een gerenommeerd merk, licht, zeer licht mag ik wel zeggen. De fiets luistert nauwkeurig naar de commando's vanuit de stuurhut. Dit heeft ook alles te maken met het gewicht en de korte wielbasis. De fiets vervolgt zijn weg zonder een krimp en eenvoudig te corrigeren alwaar nodig. Gewoon retegaaf. Motorisch was er in het begin toch nog een Italiaanse kinderziekte. Reageerde niet helemaal op het gas dan zou moeten. Maar na consult aan dokter Karel werd de diagnose gesteld. Longfunctie niet helemaal okay. Na wat aanpassingen van de luchtfilterkast door Karel was de ademhaling weer in orde en de patiënt genezen verklaard. En wat loopt het dan opeens waanzinnig. Nu ongeveer 1000 km verder te zijn ben ik er wel achter. De 4000 gulden meerprijs t.o.v. een Duc 900 is het alleszins waard en geeft je een fiets met een exclusieve uitstraling en bovenaards rijgedrag. Dit is één van krenten uit de pap des levens.

may i have your votes please? Tuurlijk... Italy douze points. Met zo'n score moet dit de motorfiets van het jaar worden...
 

Menno