Het zal je maar gebeuren. Werkend in je sushi-winkel en dan opeens gebeld worden door de Japanse bondscoach. Dit overkwam Katamaran Suzuki vorige week in zijn woonplaats Tokio. Hals over kop melden in het trainingskamp, want de ploeg gaat naar Nederland. De voorbereiding is reeds in volle gang, daar het WK reeds over 7 maanden zijn aanvang vindt. Aangezien het hoofdveld van de Japanners nog niet helemaal optima forma was, werden er oefenpartijen tegen Nederland geregeld. Gelukkig was het Japanse Ereschulden-comite ook wat jaartjes ouder geworden, dus met dat gure weer op Schiphol werd dat maar 1 keer buiten staan. De piloot had de groep reeds zien staan en maakte even rechtsomkeert. Nadat de bittere kou zijn werk had gedaan kon de Japanse ploeg ongedeerd het vliegtuig uitstappen. In de bus naar het altijd gezellige Oosterparkstadion. De eerste pot was er een van aftasten en weer proeven aan de bal. Erg enthousiast werd er aangevallen, waardoor de verdediging zeer werd aangetast. Nu kon Nederland niet gebruik maken van de geboden ruimte, dus het duurde tot in de tweede helft eer de Hollanders de 1-0 konden bewerkstelligen. Nu is aanvallen tegen Nederland wel de beste keuze, want nog geen 5 minuten later stond het alweer gelijk: 1-1. Een gelijkspel tegen Nederland over de 15 minuten heen tillen lijkt dan de enige oplossing, maar het liep allemaal anders. Vlak voor tijd verslikte de Nederlandse doelman zich op een Japanse aanval, waardoor Yamaha simpelweg vlak voor het eindsignaal de bal het doel in kon lopen. Afgesproken was tevens een tweede wedstrijd. Na de gebruikelijke koffie met Buisman begonnen de beide ploegen aan een iets andere partij. Japan ging zich concentreren op het verdedigen, terwijl Nederland fel de aanval opzocht. Japan leidde reeds bij rust met 0-1 en breidde dat in de tweede helft snel uit naar 1-3. Deze verdedigende opstelling van de Japanners had zeker een vernietigende uitwerking op het Nederlands elftal. Vlak voor tijd maakte men nog 2-3, maar dat was te laat om de Jappen van de overwinning af te houden. De Japanse bondscoach was zeer tevreden over het resultaat. "Met nog zeven maanden voor de boeg en midden in het begin van onze oefencampagne is dit natuurlijk een geweldige opsteker. Sommige spelers staan sinds 1996 weer eens in het veld, en ik heb de indruk dat het beste spel er nog niet eens is. We moeten vaker spelen om ons ritme er weer in te krijgen. Oefenen blijven we zeker doen, daar onze accommodatie halverwege maart gereed is."

In de Japanse hoofdstad zal dan namelijk het "Banzaidrome" haar poorten openen, de thuishaven van de Japanse ploeg. Of het veld ook aangepast zal gaan worden aan de hedendaagse eisen in de voetbalwereld, antwoordde de Japanse terreinknecht: "Het veld is nog goed genoeg. Een beetje snel, dat wel, maar met nieuwe doelen en een beetje zand over de speelmat, dan denk ik dat het nog jaren meekan." Over een eventuele uitverkoring van de Japanse mat voor het WK wou de terreinknecht zich echter niet uitlaten...