Stadhouder Willem II.

Willem II wordt in 1626 geboren. Hij is de de enige zoon uit het huwelijk van Frederik Hendrik en Amalia van Solms. In 1641 trouwt hij met Maria Stuart, de oudste dochter van Koning Karel I van Engeland. In 1647 volgt hij zijn vader op.

Zijn ambities brengen hem regelmatig in conflict met de belangrijke Amsterdamse koopmanshuizen. Willem II was geen voorstander van de Vrede van Munster hoewel de onafhankelijkheid van de Nederlanden, waarvoor zovele jaren is gestreden, hiermee een feit was geworden. Direct na het totstandkomen van de vrede start hij dan ook in het geheim onderhandelingen met Frankrijk, met als doel het uitbreiden van zijn grondgebied, centralisering van de regering en het op de Engelse troon brengen van zijn zwager Karel II. Dit stuit op veel weerstand van de Nederlandse Staten. In 1650 laat Willem de leiders van de oppositie gevangen nemen. Het verzet wordt daarmee echter niet gebroken.

In 1650 overlijdt Willem, slechts 24 jaar oud, aan de pokken. Bij zijn dood besluiten de Staten van Holland om geen nieuwe stadhouder te benoemen omdat ze de Oranjes te machtswellustig, te oorlogszuchtig en te pro-Engels vinden. Dit luidt het eerste stadhouderloze tijdperk in. In 1672, het rampjaar, ontstaat echter de behoefte aan een sterk militair leider om de dreigende ondergang af te wenden. Er wordt dan een beroep gedaan op de postuum geboren zoon van Willem II en Maria Stuart, Willem III.