| | overzicht staatshoofden | | historisch overzicht | | Naar homepage |
Filips I 'de schone'.
Filips
de Schone werd geboren 22 juni 1478 te Brugge. Hij was de enige zoon van Maximiliaan
I van Oostenrijk en van Maria van Bourgondië.
Hij was van 1482 tot 1506 vorst van de Bourgondische Nederlanden. Deze omvatten
toen Vlaanderen, Artesië, Henegouwen, Holland, Zeeland, Namen, Brabant,
Limburg en Luxemburg. Van 1504 tot 1506 was hij ook koning van Castilië.
Toen zijn moeder in 1482 stierf erfde hij de Nederlanden, maar
zijn vader, keizer Maximilian, oefende het regentschap over deze gebieden
uit zolang Filips minderjarig was. Tijdens zijn opvoeding in Mechelen stond
de jonge hertog sterk onder invloed van de inheemse adel. Dat werd duidelijk
toen hij in 1494 meerderjarig werd verklaard en persoonlijk het bewind in
handen nam. Tijdens zijn regeerperiode kon hij rekenen op de steun van de
Gewestelijke Staten en de Staten-Generaal. Bovendien was hij ook erg geliefd
bij het volk in de Nederlanden. Aanvankelijk stond zijn beleid vooral in functie
van de belangen van de Nederlanden, wat neerkwam op een strikt neutrale houding
in de conflicten tussen Frankrijk en Engeland. Op binnenlands vlak zette hij
de centralisatiepolitiek van zijn voorgangers voort, o.m. door de Grote Raad
definitief te Mechelen te vestigen.
In 1496 trad Filips in het huwelijk met Johanna van Castilië, die later 'de waanzinnige' werd genoemd. Ze was de dochter van Ferdinand V van Aragon en Isabella van Castilië. Uit dit huwelijk werd in 1500 de latere Keizer Karel V geboren. Toen ten gevolge van verschillende sterfgevallen Filips echtgenote de Spaanse vorstendommen Aragon en Castilië erfde, werden Johanna en Filips in 1502 als troonopvolgers erkend. Vanaf dat moment maakte Filips de belangen van de Nederlanden ondergeschikt aan deze van zijn dynastie, zodat zijn beleid een plotse ommekeer kende. Een duidelijke Fransgezinde houding kwam in de plaats van de eerder aangehouden neutraliteitspolitiek.
Toen Isabella van Castilië in 1504 overleed, liet Filips zich te Brussel tot koning van Castilië uitroepen, ondanks het verzet van zijn schoonvader Ferdinand V van Aragon. Nauwelijks drie maanden na zijn aankomst in Spanje overleed Filips d.d. 25 september 1506 op geheimzinnige wijze. Door zijn onverwachte dood in 1506 kwamen de Bourgondische provinciën in handen van zijn zoon Karel V, en dus voor de tweede keer in handen van een minderjarige vorst. Hij stelde zijn dochter Margaretha als landvoogdes aan. Toen zijn zoon, Karel V, vijftien jaar oud werd, werd hij ingehuldigd als heer der Nederlanden.